WCAG en de European Accessibility Act worden vaak door elkaar gebruikt. Begrijpelijk, want ze horen bij elkaar. Maar het zijn twee verschillende dingen. En wie het verschil kent, weet ook beter wat er van hem verwacht wordt.
WCAG: de richtlijnen
WCAG staat voor Web Content Accessibility Guidelines. Het zijn internationale richtlijnen van het W3C die beschrijven wanneer een website of app toegankelijk is. Denk aan voldoende kleurcontrast, tekstalternatieven voor afbeeldingen en formulieren die je met alleen een toetsenbord kunt invullen.
De richtlijnen zijn ingedeeld in niveaus: A, AA en AAA. Niveau AA is de norm waar wetgeving naar kijkt.
De nieuwste versie is WCAG 2.2. Die voegt onder meer eisen toe voor zichtbare focus, de grootte van klikgebieden en inloggen zonder puzzels.
WCAG is zelf geen wet. Het is een meetlat.
De EAA: de wet
De European Accessibility Act is een Europese richtlijn uit 2019. Nederland heeft die omgezet in eigen wetgeving, die geldt sinds 28 juni 2025.
De wet gaat over producten en diensten voor consumenten. Denk aan webshops, bankdiensten, e-books, vervoersdiensten en communicatiediensten. Verkoop je online aan consumenten in de EU, dan val je er waarschijnlijk onder.
Er is één belangrijke uitzondering. Micro-ondernemingen die diensten leveren, vallen er niet onder: minder dan tien medewerkers én een jaaromzet of balans van maximaal twee miljoen euro.
In Nederland houdt de ACM toezicht op webshops en communicatiediensten. Voor andere sectoren zijn er andere toezichthouders. Consumenten kunnen klachten melden via ConsuWijzer.
Hoe ze samenhangen
De EAA noemt WCAG niet rechtstreeks. Tussen de wet en de richtlijnen zit nog een laag: de Europese norm EN 301 549. Die norm vertaalt de wettelijke eisen naar techniek, en neemt WCAG daarvoor in zijn geheel over.
Die norm is net vernieuwd. Op 2 september 2026 verscheen versie 4.1.1, en die schuift op van WCAG 2.1 naar WCAG 2.2, niveau AA. Zodra de nieuwe versie officieel in het Europese Publicatieblad staat, wordt WCAG 2.2 de meetlat. Dat staat gepland voor eind november 2026.
Bouw of vernieuw je nu iets? Ga dan uit van WCAG 2.2.
En de overheid?
Voor overheden geldt de EAA niet, maar wel al sinds 2018 een eigen verplichting: het Tijdelijk besluit digitale toegankelijkheid overheid. Ook dat besluit verwijst naar EN 301 549. Gemeenten, provincies en ministeries publiceren daarnaast per website of app een toegankelijkheidsverklaring.
De wetten verschillen dus, maar de meetlat is dezelfde.
Het verschil in één zin
De wet zegt dát je toegankelijk moet zijn. WCAG zegt hóe. EN 301 549 verbindt die twee.
Wat kun je nu doen?
- Bepaal of je eronder valt. Lever je diensten aan consumenten, en ben je groter dan een micro-onderneming? Dan geldt de EAA voor jou.
- Breng in kaart waar je staat. Een automatische scan geeft een eerste beeld, maar vindt lang niet alles. Test ook met het toetsenbord en met mensen die hulptechnologie gebruiken.
- Beleg het eigenaarschap. Toegankelijkheid blijft alleen goed als iemand er verantwoordelijk voor is. Niet als project, maar als onderdeel van hoe je ontwerpt, bouwt, schrijft en inkoopt.
- Richt je op WCAG 2.2. Dan ben je klaar voor de nieuwe norm en hoef je niet twee keer te verbouwen.
Toegankelijkheid is geen deadline die je haalt en dan afvinkt. Het is een manier van werken. Wie dat vroeg regelt, is goedkoper uit én bedient meer mensen.